تازه های تحقیق
در این تحقیق به مطالعه آثار رقیقسازی و نیز پیشگرم همراه با رقیقسازی اکسیدکننده اکسیژن با گازهای نیتروژن و دی اکسیدکربن، بر سوختهای پروپان و گاز طبیعی پرداخته شده و نتایج زیر به دست آمده است.
1- رقیقسازی اکسیدکننده اکسیژن با N2 و CO2 در نهایت سبب برخاستگی و فرار شعله میشود. البته در رقیقسازی اکسیژن با CO2 این برخاستگی در درصدهای کمتر رقیقسازی صورت میگیرد
2- در رقیقسازی با سوخت پروپان برخاستگی و فرار شعله در درصدهای مولی بیشتری از CO2 و N2 نسبت به رقیقسازی با سوخت گاز طبیعی اتفاق میافتد.
3- با افزایش درصد رقیقسازی، شیب افزایش طول برای شعلههای پروپان بسیار بزرگتر از شعلههای گاز طبیعی است.
4- پیشگرم سبب کاهش طول ناحیه مرئی میشود.
5- پیشگرم اکسیدکننده سبب پایداری بیشتر نسبت به فرایند رقیقسازی میشود و فرار در درصدهای بالاتری از رقیقسازی صورت میپذیرد.
6- طول شعله پروپان در شرایط سرعت سوخت و اکسیدکننده برابر و درصد رقیقسازی یکسان، بسیار بزرگتر از طول شعله گاز طبیعی است.
7- به علت بالاتر رفتن دمای محصولات احتراق در پیشگرم اکسیدکننده، این شعلهها نسبت به حالت بدون پیشگرم درخشندگی بیشتری دارند.
8- پیشگرم اکسیدکننده میزان برخاستگی را به شدت کاهش میدهد ولی وقوع آن را عقب میاندازد؛ یعنی برخاستگی در درصد بالاتری از رقیقسازی صورت میپذیرد.
عنوان مقاله English
نویسندگان English
In the present study, propane/ oxygen and city gas/ oxygen diffusion flames within a laminar regime have been investigated in two parts. First, the effect of oxygen dilution with nitrogen and carbon dioxide gases has been investigated. In this section, stability and flame structure variations against the dilution process are studied. In the second part, oxidant stream preheating up to 480 K, and contemporaneous diluting with nitrogen or carbon dioxide are investigated and the results are compared against non-preheating tests. Preheating causes more flame stability in comparison to the dilution process. Because of the temperature rise in the combustion of such products during preheating, these flames are more luminous in comparison with normal temperature flames.