نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
در این پژوهش یک کد پاسخ سریع مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا هندسه محفظه احتراق به کد داده شد و پس از تنظیم شرایط ورودی، توزیع جرمی هوا برای هر بخش مشخص گشت. در بخش آیرودینامیک موارد زیر استنتاج شدند:
· نتایج از توزیع جرمی هوا با مرجع نشان داد که خطای حل در کمینه حالت خود صفر درصد و در بیشینه حالت از ۱۱ درصد بیشتر نخواهد بود. این خطای ایجادشده برای بخش چرخاننده است که به علت پیچیدگیهای جریان در این قطعه، بیشترین خطا را نشان میدهد.
در بخش احتراق نیز نتایج زیر مورد بحث قرار گرفتند:
· با درنظرگرفتن زمان شبیهسازی متفاوت و بررسی آن مشخص شد که با شبیهسازی ۱۵ برابر زمان ماند، نتایج قابلقبولی استخراج میشود؛ بهطوریکه بیشینه خطا بهدستآمده برای دما، در نقطه خروجی محفظه بوده که آن هم از ۱۰ درصد تجاوز نمینماید و همچنین میزان میانگین خطا در این حالت برای تمامی نقاط داخل محفظه احتراق نسبت به دادههای آزمایشگاهی مرجع در حدود 5/6 درصد گزارش میشود. از آنجاییکه برخی واکنشها نیازمند زمان بیشتری برای تکمیل فرایند هستند، افرایش زمان شبیهسازی منجر به حل پایاتری میشود که در نتیجه آن صحت نتایج در حالت 15 برابر زمانماند بهتر از سایر حالات است.
· پس از آن، حساسیتسنجی بر روی مشخصههای کنترلی صورت گرفت که نشان داد افزایش تعداد رآکتورها تأثیری در دقت نداشته، اما زمان اجرای کد را افزایش میدهد. همچنین کوچکشدن فضای هر رآکتور باعث میشود تا شعله خاموش شود. باتوجه به ثابتبودن نرخ جرمی ورودی به هر رآکتور، به علت کوچک بودن حجم، سرعت ورود و خروج محصولات احتراق به صورتی که است که فرایندهای احتراق بهدرستی شبیهسازی نشده و شعله خاموش میشود.
· تأثیر دمای اولیه به صورتی است که با تخمین دمای پایینتر از ۱۵۰۰ کلوین، عملا واکنشهای احتراقی صورت نمیگیرد، زیرا شروع فرایند احتراق در برنامه Cantera با رسیدن به دمای خود اشتعالی است، اما با افزایش دما از ۱۵۰۰ به ۲۳۰۰ کلوین، فرایند احتراق انجام میشود، اما نتایج محسوسی در دقت مشاهده نمیشود؛ زیرا پس از پایا شدن شرایط حل، نتایج مشابه خواهند شد. همچنین این تغییر بر زمان اجرای کد نیز بیتأثیر است.
· در مورد گام زمانی نیز، افزایش گام زمانی در این شبیهسازی بر دقت حل تأثیری ندارد. درحالیکه زمان اجرای کد را بهشدت بالا میبرد. از آنجایی که مسئله به حالت پایا رسیده و همچنین پیچیدگیهای محاسباتی رآکتور کاملاً آمیخته کم است در نتیجه افزایش گام زمانی صرفاً باعث افزایش زمان اجرای کد میشود بدون اینکه بر دقت حل مؤثر باشد.
عنوان مقاله English
نویسندگان English
The gas turbine combustion chamber, as one of the key components, has been extensively studied. The temperature distribution in the combustion chamber is of great importance because it can not only lead to changes in the composition of exhaust gases but also cause significant damage to the chamber walls or turbine blades. Among the methods for investigating combustion chambers, analytical methods, with appropriate accuracy and high simplicity and computational speed, can provide an effective assessment of combustion chamber performance. In this research, the distribution of inlet air to a laboratory-scale cylindrical combustion chamber was initially investigated and validated using a one-dimensional code developed in the MATLAB environment. Subsequently, combustion and temperature distributions along the chamber were simulated and validated using the CANTERA software through a Chemical Reactor Network (CRN). Following this, the sensitivity of control parameters such as the number of reactors, the initial reactor temperature, and the number of time steps in the chamber was investigated. The results showed that increasing the number of reactors up to 50, although providing a more detailed temperature distribution along the combustion chamber, did not improve solution accuracy and even led to computational errors due to an excessive reduction in reactor size. Varying the initial temperature up to 2300 K had no noticeable effect on solution accuracy. In addition, a 50fold increase in the number of time steps from 100 to 5000 showed no improvement in solution accuracy but resulted in an approximately twofold increase in computational time.
کلیدواژهها English
در این پژوهش یک کد پاسخ سریع مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا هندسه محفظه احتراق به کد داده شد و پس از تنظیم شرایط ورودی، توزیع جرمی هوا برای هر بخش مشخص گشت. در بخش آیرودینامیک موارد زیر استنتاج شدند:
· نتایج از توزیع جرمی هوا با مرجع نشان داد که خطای حل در کمینه حالت خود صفر درصد و در بیشینه حالت از ۱۱ درصد بیشتر نخواهد بود. این خطای ایجادشده برای بخش چرخاننده است که به علت پیچیدگیهای جریان در این قطعه، بیشترین خطا را نشان میدهد.
در بخش احتراق نیز نتایج زیر مورد بحث قرار گرفتند:
· با درنظرگرفتن زمان شبیهسازی متفاوت و بررسی آن مشخص شد که با شبیهسازی ۱۵ برابر زمان ماند، نتایج قابلقبولی استخراج میشود؛ بهطوریکه بیشینه خطا بهدستآمده برای دما، در نقطه خروجی محفظه بوده که آن هم از ۱۰ درصد تجاوز نمینماید و همچنین میزان میانگین خطا در این حالت برای تمامی نقاط داخل محفظه احتراق نسبت به دادههای آزمایشگاهی مرجع در حدود 5/6 درصد گزارش میشود. از آنجاییکه برخی واکنشها نیازمند زمان بیشتری برای تکمیل فرایند هستند، افرایش زمان شبیهسازی منجر به حل پایاتری میشود که در نتیجه آن صحت نتایج در حالت 15 برابر زمانماند بهتر از سایر حالات است.
· پس از آن، حساسیتسنجی بر روی مشخصههای کنترلی صورت گرفت که نشان داد افزایش تعداد رآکتورها تأثیری در دقت نداشته، اما زمان اجرای کد را افزایش میدهد. همچنین کوچکشدن فضای هر رآکتور باعث میشود تا شعله خاموش شود. باتوجه به ثابتبودن نرخ جرمی ورودی به هر رآکتور، به علت کوچک بودن حجم، سرعت ورود و خروج محصولات احتراق به صورتی که است که فرایندهای احتراق بهدرستی شبیهسازی نشده و شعله خاموش میشود.
· تأثیر دمای اولیه به صورتی است که با تخمین دمای پایینتر از ۱۵۰۰ کلوین، عملا واکنشهای احتراقی صورت نمیگیرد، زیرا شروع فرایند احتراق در برنامه Cantera با رسیدن به دمای خود اشتعالی است، اما با افزایش دما از ۱۵۰۰ به ۲۳۰۰ کلوین، فرایند احتراق انجام میشود، اما نتایج محسوسی در دقت مشاهده نمیشود؛ زیرا پس از پایا شدن شرایط حل، نتایج مشابه خواهند شد. همچنین این تغییر بر زمان اجرای کد نیز بیتأثیر است.
· در مورد گام زمانی نیز، افزایش گام زمانی در این شبیهسازی بر دقت حل تأثیری ندارد. درحالیکه زمان اجرای کد را بهشدت بالا میبرد. از آنجایی که مسئله به حالت پایا رسیده و همچنین پیچیدگیهای محاسباتی رآکتور کاملاً آمیخته کم است در نتیجه افزایش گام زمانی صرفاً باعث افزایش زمان اجرای کد میشود بدون اینکه بر دقت حل مؤثر باشد.