نوع مقاله : مقاله پژوهشی
موضوعات
عنوان مقاله English
نویسندگان English
The current research has studied the effect of the input mass flow rate of paraffin fuel and dinitrogen oxide oxidizer, O/F ratio in the combustion chamber of a hybrid rocket on the quantities of chamber such as its pressure, thrust and specific impulse. The combustion chamber as well as a peripheral area are included in the calculation area. A two-dimensional steady-state simulation with a Reynolds-Averaged Navier–Stokes (RANS) approach using the standard κ-ε turbulence model together with the Eddy Dissipation Model (EDM) is used for the chemistry-turbulence interaction (TCI). Oxidizer and fuel enter the field in gas phase. The grids are structured. The simulation results are compared with the experimental data of the validation article and in the simulation, the highest average deviation value is 6.65%. By increasing the O/F ratio by 27.76% in the two-dimensional simulation, the average pressure of the combustion chamber has increased by 38.22%, the average thrust has increased by 52.29%, and the average specific impulse has increased by 18.28%. With the increase of O/F ratio by 38.43%, the average pressure of the combustion chamber has increased by 37.64%, the average thrust has increased by 53.31%, and the average specific impulse has increased by 19.28%.
کلیدواژهها English
راکتها از انواع سامانههای هوافضایی هستند که معمولاً برای پرتاب محمولههای فضایی یا نظامی و حتی بهعنوان موتور اصلی برخی هواپیماهای جنگنده در طول تاریخ صنعت هوانوردی و فضانوردی مورد استفاده قرار گرفتهاند. یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین اجزاء راکتها، سامانه پیشرانش آنهاست؛ چرا که هرچه سامانه مزبور قویتر، سبکتر، کوچکتر و ارزانتر باشد، با قابلیت و توانمندتر است و قدرت حمل محموله فضایی یا فضاپیما و هواپیمای بزرگ با وزن بالاتری را دارد. موتور راکت هیبریدی یک پیشران شیمیایی مهم هوافضا به کمک پیشران سوخت جامد و اکسیدکننده سیال کار میکند ]1، 2[. از مزایای موتورهای راکت هیبریدی میتوان به کم هزینه بودن، غیرحساس بودن به ترک گرینهای سوخت، رانش قابل کنترل، احتراق مجدد، پیشرانههای غیرسمی و غیرخطرناک اشاره کرد. معایب آنها شامل نرخ پسرفت سوخت پایین، راندمان احتراق پایین میشود. مطابق تلاش علمی- پژوهشی جمالی و همکاران؛ با توجه به مقادیر بدست آمده برای نیروی پیشران، ضربه کل و ضربه ویژه پیشرانهای ترکیبی و مقایسه آن با مقادیر مربوط به پیشرانههای جامد و مایع مستقل، میتوان مزایا و معایب سامانه پیشران ترکیبی را نسبت به هرکدام از پیشرانهای مستقل مایع و جامد در جدول ۱ بیان نمود ]۳، ۴[. فرمولهای مبتنی بر پارافین میتواند سوختی ارزان، ایمن و کارآمد برای مأموریتهای فضایی خاص مانند خارجکردن فضاپیماهای از کارافتاده، فرود ایمن و آرام مأموریتهای اکتشاف سیارهای و جابهجایی مداری به موتورهای راکت هیبریدی آینده اختصاص داده شود. سوختهای پارافین خالص درحالیکه از نظر عملکرد پیشرانه جذاب هستند؛ اما دارای خواص مکانیکی پایینی هستند که نیاز به ترکیب گرین موم جامد با عوامل تقویتکننده به عنوان پلیمرهای ترموپلاستیک و ترموست دارند ]5[.
جدول 1- مزایا و معایب پیشران هیبریدی [4].
Table 1- Advantages and Disadvantages of hybrid Propellant [4].
|
Disadvantages |
Advantages |
|
|
Larger dimensions |
Higher overall impulse |
Comparison with liquid propellant |
|
More complex design |
Maximum thrust more |
|
|
Less specific impulse |
Achieve maximum thrust faster |
|
|
Larger dimensions |
Higher specific impulse |
Comparison with solid propellant |
|
More complex design |
Maximum thrust more |
|
|
Less total impulse |
Achieve maximum thrust faster |
در شکل 1؛ طرح کلی یک موتور راکت هیبریدی کلاسیک با تمرکز ویژه بر رفتار سوختهای مبتنی بر پارافین نشان داده شده است. در این پیکربندی، یک سوخت جامد با یک اکسیدکننده گازی یا مایع جفت میشود. این ساختار در مقایسه با سیستمهای محرکه رقیب خود، یعنی موتورهای راکت جامد، که در آن گرین سوخت جامد حاوی سوخت و اکسیدکننده است و موتورهای مایع که در آن هر دو ماده در فاز مایع ذخیره میشوند، مزایای مهم فناوری هیبریدی را به همراه دارد ]6[.
Figure 1- Sketch of a hybrid rocket engine using a paraffin-based fuel [6].
شکل 1- طرحواره یک موتور راکت هیبریدی با استفاده از سوخت بر پایه پارافین]6[.
در موتورهای راکت هیبریدی نرخ پسرفت سوختهای مبتنی بر پارافین تقریباً چهار برابر سوختهای کلاسیک مانند پلیبوتادین با پایانه هیدروکسیل است و این سوختها در حین پسرفت، یکلایه مایع در سطح سوخت تشکیل میدهند که میتواند منجر به تشکیل امواج رول شود که قطرات سوخت از آن خارج میشوند که در شکل 2 نمایش داده شده است. طبق مطالعات، مواد با کشش سطحی کم و گرانروی لایه مذاب کم، مانند سوختهای مبتنی بر پارافین، حباب بیشتری تولید میکنند و نرخ پسرفت را افزایش میدهند ]7، 8.[